Türklerin, Dünya ve özellikle Avrupa ülkelerinden hiçbir müttefiki olmadı. Türklerin Müslümanlığı kabul etmesinden sonra da savaş eksik olmadı. Hristiyanlar birbiriyle harp etse bile Müslüman Türklere karşı her zaman birlik oldular. Türkler, yüzyıllarca İslam Bayrağını taşıdı. Bütün Müslümanlara kol kanat germek için cepheden cepheye koştu. Ya şehit oldu ya gazi, gazide ya kol ya bacak ya göz ya kulak yoktu. Yani çiftine çubuğuna bakacak hal yoktu.
Osmanlı İmparatorluğunda, 1839 Tanzimat Fermanıyla başlayan içten ve dıştan saldırılara, taç-taht ve makam kavgalarında karışması neticesinde, Osmanlı hızla kan kaybetmeye başladı. Bütün çabalara rağmen kan kaybı ve çürüme 1914 1. Cihan Harbine kadar 75 yıl devam etti. Tahtta kalma hırsından İmparatorluğu 1. Dünya Savaşına sokarak 620 yıllık İmparatorluğu yok olmaya mahkûm ettiler.
Tarihte, Müslümanlar Türkleri genelde yalnız bıraktılar. Türkler ise Müslümanları hiçbir zaman yalnız bırakmadılar. Türk İmparatorlukları, İslam Dünyası için hem gurur kaynağı hemde güvence olmuştu. Müslümanların Türkleri yalnız bırakmalarından daha acı durum, Türklerin, taht ve güç kavgaları ile İLME, Türk-İslam KÜLTÜRÜNE gerektiği kadar önem vermemiş olmalarıdır. Bunun acısı yüz yıllardır çekilmiş, halende çekiliyor.
Türk İmparatorluklarının gücüne, Müslümanların kurduğu hiçbir devlet ulaşamamıştır. Yarı sömürge olan İran ve Mısır ile, sömürge olan Arabistan, Irak, Suriye, Fas, Tunus, Cezayir, Endonezya Arnavutluk ve diğerlerinin en büyük yanlışı hatta bir yerde halklarına ihanetleri, Türklerin yanında olmayıp, kendilerine taç, taht veren İngiltere, Fransa, İtalya, Almanya, Amerika, Çin ve Rusya’nın yanında olmalarıdır. Tahtlarının, taçlarının borçlarını ödemeye devam etmeleridir. Eyalet durumunda olmaktan rahatsız olmuyorlar.
Türklerin karşılaştıkları her acıda, Hintli, Pakistanlı, Endonezyalı, Faslı, Tunuslu, Cezayirli tüm Müslümanlar acı duyuyor. Ama devletlerini yönetenler acı duyma bir tarafa açık veya gizli memnun oluyorlar. Ama şu kesin ki bu tip yöneticileri birgün halkları indirecektir.
Bağımlı, bağımsız 23 Türk Devletinde yaşayan soydaşlarımızın, İstiklal Savaşında ve halen ellerinden geldiği kadar Türkiye’nin ve halkının yanında olmalarından gurur ve mutluluk duyuyoruz. Türk Devleti ve halkı da kardeşlerini asla unutmadı, unutmayacaktır.
Başta, Amerika, İngiltere, Çin ve Rusya olmak üzere tüm Batı devletleri, Türk Birliği ile Türk-İslam Birliğine sıcak bakmaları söz konusu olamaz. Bunu her Türk ve Müslüman’ın çok iyi bilmeli ki özgürlüklerine ve tam bağımsızlıklarına kavuşarak, dünya gücü haline gelinebilir.
İngiltere, başta olmak üzere Avrupa ülkelerinin tamamı, Amerika, Çin ve Rusya İslam ülkelerinin Türkiye’ye gösterdiği yakınlığı asla görmemezlikten gelmez vede affetmez. Türkiye’nin kalkınması ve büyümesi, teknolojide ileri gitmesi de bu ülkeleri ciddi anlamda rahatsız eder.
Türklerin ve Müslümanların yer altı ve yer üstü zenginliklerini sömürerek ayakta duruyorlar. Türkiye güçlenirse, Türk Birliği kurulur ve sömürü sona erer. Önemli olan bu ülkelerin rahatsızlığı değil, Türk ve İslam devletlerinin kendi aralarında ‘’Türk Birliği’’, ‘’ İslam Birliği’’ ve ‘’Türk-İslam Birliği’’ kurmada yeteri kadar cesur ve akıllı olmamalarıdır. Daha da acısı Türk geçinip, Türk’e kuyu kazarak, Türk Birliğini baltalayanların, Türkiye’de güç sahibi olmaları, kendilerini gizlemeleri ve itibar görmeleridir.
HAYROLA, MUVAFFAK OLA, MUZAFFER OLA.
